[OS]just wonder...

posted on 20 Jul 2010 02:09 by smilejoon




Title: just wonder....
Status: Oneshot
Fandom: MBLAQ
Pairing: Leejoon x chondoong
Author: S*(mile)Joon
Rating: PG



note: ขัดตาทัพก่อนนะจ๊ะ ยังไม่ตรวจทานเลย ใจร้อนกลัวไฟหมดต้องรีบลง





 

 

 

 

 

 

 

แววตาที่แสดงถึงการขัดขืน...

 

 

ความวาววับของของโลหะที่ล้อมรอบข้อมือหนา...

 

 

เสื้อเชิ้ตพอดีตัวเผยถือสัดส่วนร่างกำยำ....

 

 

ทำไมรู้สึกแปลกๆนะ....

 

 

 

"เอ้ยยย ไอ้เชี่ยจุ๊นนนนนนนนนนนนน!!!!"
เสียงตะโกนของพี่ซึงโฮเรียกผมออกจากพะวัง บ้าจริง นี่ผมกำลังคิดอะไรอยู่ ที่ผมมาคิดอะไรบ้าๆแบบนี้ก็เพราะพี่ดาร่าคนเดียว!!!!!



/
//////////////////////////////////////////


"ดุงๆๆๆๆ มานี่ๆๆๆ มาเล่นแบบทดสอบกัน"พี่สาวสุดสวยที่วันหยุดเอาแต่มานั่งเล่นกับผมประจำๆ ทำไมไม่เอาเวลาไปหาแฟนมั่งนะ

"คราวนี้อะไรอะเจ๊..." ผมก็บ่นไปอย่างงั้นแหละแล้วก็ยอมให้เจ๊เอา หนังสือมากางตรงหน้าพร้มด้วยปากกาสีชมพูอีกด้าม


"แบบทดสอบว่าคุณเป็นมาโซคิส หรือซาดิสต์!"


"......................."
.
.
.
.

 

ผมว่ามันถึงเวลาแล้วที่พี่ผมต้องหาแฟนอย่างจริงจัง เวลาว่างจะได้ไม่ต้องมานั่งทำแบบทดสอบไร้สาระแบบนี้ แถมยังขู่เข็ญให้น้องช่ายตัวเองเล่นด้วย


นี่มันประหลาดชะมัด บ่นไปอย่างงั้นแหละยังไงเจ๊เค้าก็ต้องมีวิธีบังคับให้ผมทำอยู่ดี ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าจะอยากรู้ไปทำไมว่าตัวเอง ซาดิสต์รึเปล่า


"ดุงๆ...ได้ .....19คะแนน" ผลสรุปจากการสอบปากคำ ที่พี่สาวสุดต๊องบังคับให้ตอบคำถามจากหน้านิตยสารนั่นแหละ

"...แล้วไงต่ออะ..." ถามไปงั้นแหละจริงๆก็ไม่ได้อยากรู้เท่าไหร่

"....." ตากลมสวยไล่อ่านไปยังคะแนนที่ได้บนหน้านิตยสารในมือ สลับกับมองหน้าน้องชายตัวเองด้วยสีหน้าแปลกสลับไปมา

"........แปลว่าไรอะเจ๊" ท่าทางของพี่สาวผมทำให้ความที่ไม่อยากจะรู้ตอนนี้มันเริ่มจะสวนทางกันเองซะแล้ว

"....คุณเป็นคนที่เรียบร้อยแต่ลึกๆแล้วอาจจะเป็นคนที่เก็บกดอะไรบางอย่างเอาไว้ พอระเบิดออกมา มันอาจจะเป็นอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด แนวโน้ม

ของคุณนั้นไปในทางของ "ซาดิสต์............."

"......................................................"


"ดุงๆ.....อ๊าาาาา ฮั้นแน๊.....ร๊ายนะเราาาาาาาาาาาาา " ท่าทางจะล้อผมเป็นซาดิสต์ไปอีกสองสามวันแหละดูจากท่าทางและหน้าที่ยิ้มกระลิ้มกระเหลี่ยแบบนั้น วันๆเอาแต่แกล้งน้องแบบนี้อะ  ไม่เอาไปหาแฟนซะเล่า!


แต่ตัวผมเองก็ไม่ได้นึกหรอกว่าคำทายมั่วๆแบบนั้น มันจะทำให้ให้ผมเกิดอาการ"เป็นเอามาก" อย่างในตอนนี้

 

 

////////////////////////////////


 

ถึงจะแปลกไปบ้างที่หัวหน้าวงอย่างพี่ซึงโฮจะเป็นคนตะโกนโวยวายแทนที่จะเป็น ชอลยง แต่มันก็ดีกว่านั่งดูเอ็มวีของพี่มิยอนเงียบๆกันแค่5คน พี่ซึงโฮ


โวยวายออกมาตอนที่พี่จุนในเอ็มวีไม่ยอม จูบกับพี่มิยอนทำให้พี่มิยอนร้องไห้


"อะไรของมึงเนี่ย โอ๊ยกรูขำไม่ไหวแล้ว" ซึงโฮพยายามที่จะโวยวายกลบอาการขำของตัวเอง
อาการของพี่ซึงโฮมันตรงกันข้ามกะผมอย่างสิ้นเชิง


อันที่จริงทุกๆคนก็มัวแต่สนใจพี่มิยอนในเอ็มวีที่สวยมากขนาดนั้น
ไหนจะชอลยลที่ได้ไปแรพกับพี่มินยอน แอบมีถึงเนื้อถืงตัวกันบ้าง ท่าทางเจ้านั่นจะเอาไปโม้ได้อีกนานเลยล่ะ

ทำไมถึงมีแต่ผมคนเดียวที่รู้สึกปั่นป่วนที่เห็นพี่จุนในเอ็มวีนั้น


หรือจะจริงๆ อย่างที่พี่ดาร่าบอก?


หรือจะจริงอย่างคำทำนายนั่น?
.

 

.
.

 

 

 

 

มะเหง็กแน่ะ จริงก็บ้าแล้ว....


มันก็แค่เรื่องไร้สาระ


ใช่มันก็แค่เรื่องไร้สาระ!!!


.

.

.

 

 

"ชอนดุง.....เป็นอะไรรึเปล่า..."พี่จีโอถามขึ้นเหมือนยังกับว่าได้ยินผมเถียงกับตัวเองอย่านั้นแหละ


"ปะ..เปล่าครับ..สบายดี"


"งั้นอีก20 นาทีเจอกันที่ห้องซ้อมใหญ่ข้องล่างนะ พี่กับเจ้าหมาชอลยงจะไปหาหนมกินแถวนี้แป๊ป" ว่าจบพี่จีโอก็หิ้วเจ้าชอลยงไปด้วยจริงๆ




ตอนนี้มีแค่ผมอยู่ในห้องคนเดียว เจ้าเนตบุคที่พี่ซึงโฮเอามาเปิดดูเอ็มวีพี่มิยอนยังเปิดทิ้งไว้อยู่ ทีแรกก็ตั้งใจจะปิดแล้วก็เอาไปให้พี่ซึงโฮที่มัวแต่ไล่เตะกันไปมา กับพี่จุนจนเป็นเรื่องปกติที่สองซี้นี่ทำเป็นประจำ ธรรมดาชาชินแก่สมาชิกในวงแล้ว ป่านนี้สองคนนั้นก็คงอยู่ที่ห้องซ้อมแล้วล่ะนะ

ทันทีที่เอื้อมมือจะไปกดชัทดาวน์เครื่อง คงเพราะไม่ใช่เครื่องที่เคยชินเผลอได้โดนเจ้าหน้าต่างที่ถูกคำสั่งหยุดค้างไว้ให้กลับกลายเป็นเล่นใหม่อีกครั้ง เอ็มวีพี่มิยอนที่เมื่อกี้เรานั่งดูกันห้าคน ถูกเล่นอีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้มีแต่เขาเพียงคนเดียว


ใจนึงก็อยากจะปิดๆแล้วรีบเอาลงไปคืนพี่ซึงโฮ


แต่อีกใจก็อยากจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง........


เพราะเจ๊ติงต๊องนั่นแท้ๆ เขาถึงต้องมาทำอะไรแบบนี้!


เพราะคำทำนายบ้าๆนั่นแหละ!!!



.
.
.
.
.
.
.


//////////////////////////


เอาจริงๆไม่ได้อยากมานั่งดูเอ็มวีพี่มิยอน พร้อมกับเจ้าพวกนี้เลย โดยเฉพาะเจ้าเด็กนั่น ...


มันน่าอายจะตาย...คือแบบ...บทที่อารมณ์เหมือนคนเป็นมาโซคิสต์ ทำตาขวางแอ๊บเซ็กซี่ใส่พี่มิยอนอะ...
โอเคถึงมันเป็นการแสดง....แต่ไม่อยากให้เจ้าเด็กนั่นดูเลยสิให้ตาย...


แล้วไอ้ซึงโฮนี่อะไร อยู่ดีๆก็มาตะโกนด่ากันกลางอากาศแบบนี้ อย่างงี้ต้องเจอดี!!!!


หลังจากไล่เตะไอ้ซึงโฮมายังชั้นล่างก็นึกขึ้นได้ว่าลืมหูฟังอันใหม่ที่เพิ่งได้มาจากแฟนคลับเมื่อวาน ได้ยินว่าของแพง ทิ้งไว้นานเดี๋ยวเสร็จไอ้ชอลยง


มันมันแน่ๆ เพิ่งทำหูฟังมันพังไป ชะเดี๋ยวจะโดนแก้แค้นแบบไม่รู้ตัว ก็เลยต้องรีบขึ้นมาเก็บซะก่อน


ตอนแรกก็ตั้งใจจะมาเก็บหูฟังแหละ แต่พอดีว่าเห้นเจ้าเด็กนั่นกำลังทำอะไรอยู่คนเดียว


ไม่ได้แอบดูเฟ้ย!!!! คนอย่างอีชางซองนะเว้ย!!!

.
.
.

 

 

 

 

 

 

เออ ก็ได้แอบดูอยู่ ก็เล่นนั่งอยู่คนเดียวนิ่งๆนานๆแบบนั้นมันน่าสงสัยอะ



พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆก็อยากจะวิ่งหนีไปแทนซะเดี๋ยวนั้นอะ


เจ้าเด็กนี่กำลังนั่งดูเอ็มวีพี่มิยอนอะ!!!


.
.
.

"เอ่อ...." ก็แค่อยากทักว่าทำอะไรอยู่ แต่มันก็เห็นๆอยู่แล้วว่าเจ้านี่ไม่ได้นั่งซักผ้าอะ เลยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อดี
แค่ทักสั้นๆ เจ้านี่ดันสะดุ้งโหยงทั้งตัว เออ ตลกดีแฮะ....


"เอ่อ...พี่จุน"


"อ่อ ชั้นขึ้นมาเอาของน่ะ"


"....."


สีหน้าแปลกๆของเจ้าหมอนี่เล่นเอาอาการอยากรู้อยากเห็นกำเริบอีกแล้ว เจ้านี่เป็นอะไรกันนะ


"มีอะไรรึเปล่า...."เอื้อมมือไปจับหน้าผากดูตัวก็ไม่ร้อนนี่นา เอ่อ แต่หน้าเจ้านี่แดงๆแฮะ....


"นายชอบพี่มิยอนขนาดนั้นเลยเหรอ... เดี๋ยวไว้เจอคราวหน้าจะขอลายเซนต์ไว้ให้นะ ฮ่ะๆ"

"...."




 

 

 

 

"พี่แสดงเก่งจังเลยพี่จุน..."

"ห๊ะ........." อยู่ๆเจ้าเด็กนี่ก็เล่นชมขึ้นมาดื้อๆ เอาจริงๆนะ เขินเหมือนกัน แต่สันดานขี้แกล้งมันมีเยอะกว่าความขินเลย ฉีกยิ้มไปให้ทีนึงก่อนจะคิด


อะไรดีๆออก

"อะ...คือ... หมายถึง..." เจ้าเด็กนี่เริ่มเลิกลั่ก น่าเอ็นดูจังแฮะ...นี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่จ้องเฉยๆเอง

"งั้น...." ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูเด็กน้อยตัวสั่นตรงหน้า

 

 

 

"ชั้นจะเล่นให้ดูแล้วกัน........"

 

 

 

/////////////////////////


สิ้นประโยคข้างหู ผมแทบจะระเบิดตรงนั้นเลยนะ พี่จุนจะได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังรัวอยู่ตอนนี้รึเปล่า เพราะพี่จุนพูดแล้วก็ยังไม่ยอมเอาหน้าออกไปเลย

แล้วสัมผัสเบาๆที่หูนั่น ผมไม่อยากจะคิดอะไรต่อ แล้วก็หลับตาปี๋ทันที



ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ ที่ห่างออกจากตัวเล็กน้อยทำให้ผมรู้ว่าพี่จุนเอาหน้าออกไปจากคอผมแล้ว



ไม่รู้ว่าพี่จุนเข้าใจอะไรยังไงบ้าง ก็อยู่ๆเล่นโผล่มาตอนที่นั่งดูเอ็มวีอยู่คนเดียว....



ก็เหมือนเดิมเลยไอ้อาการก่อนหน้านี้ตอนที่เห็นพี่จุนในเอ็มวี
เหมือนจะหนักกว่าเดิมก็เมื่อกี้ที่โดนกระซิบข้างหูนั่นแหละ...



อยู่ดีๆที่จุนก็เดินกลับมาแล้วก็ถอดเสื้อกล้ามออก ...
ผมได้แต่อึ้งแล้วถอบกรูดไปติดมุมห้อง....


"พี่จุน!" ผมตกใจมากเลยโพล่งชื่อพี่จุนออกไปอย่างนั้น

 

"อะไรก็แค่หาเชือกไม่ได้ ก็จะเล่นอย่างในเอ็มวีให้ดูไง กะว่าจะใช้เสื้อแทนเชือกพอดี"


คือ พี่จุนก็เป็นผู้ชาย ผมก็เป็นผู้ชาย ทำไมผมต้องมาสติแตกกับเรื่องแบบนี้ด้วยล่ะ!
แล้วทำไมรู้สึกเหมือนจะเป็นลมแบบนี้


"อะ..มัดให้หน่อย..." พี่จุนยื่นมือและเสื้อกล้ามมาให้ผม

จะบ้าเหรอพี่จุนพี่กำลังจะฆ่าผมรู้มั้ยเนี่ย! บ้าจริงๆนี่มันบ้าอะไรกัน ทำไมปาร์คซังฮยอนไม่วิ่งหนีไปจากตรงนี้ อาการน่าอึดอัดใจเต้นจนน่ารำคาญ
แต่ทำไมยังอยู่ทำอะไรบ้าๆแบบนี้อยู่เนี่ย!!!! แล้วทำไมถึงไม่เถียงอะไรไปมั่งเล่า!!

เหมือนทุกคนจะได้ยินเสียงเวลาที่ผมทะเลาะกะตัวเองได้ล่ะมั้ง พี่จุนก็ทำท่าเหมือนได้ยิน

 

"อะ..ไม่เป็นไร สมมติว่ามัดอยู่ละกัน"


ไอ้สมมติไม่เท่าไหร่แต่ทำไมต้องโน้มตัวลงมาอีกล่ะ!
โอ๊ย...ตาเรียวๆขอพี่จุนเข้ามาใกล้ ......ใกล้..เกินไปแล้ว!!!

 

"ผ....ผม ไม่ใช่พวกซาดิสต์นะ!!" โพล่งอะไรอะไปไม่รู้แต่นั่นก็หยุดการกระทำของพี่จุนเช่นกัน

 

".......เห???????" แต่พี่จุนแค่ทำหน้างงๆ แต่ก็ไม่ได้เอาหน้าห่างออกไปเท่าไหร่นัก

 

"เอ่อคือ .... " ไปไม่ถูกเลยทีเดียว จะพูดยังไงในเมื่อพี่จุนอยู่ระยะประชิดไปแบบนี้

 

"ชั้นก็ไม่เห็นว่านายจะเป็นพวกซาดิสต์ ตรงไหน...."

.


.
.

"แต่ถ้าชั้นอะไม่แน่....." ยิ้มหวานหยดมาให้ผมใจสั่นเล่นซะอีกหนึ่งที

 

ก่อนที่จะสติแตกอีกรอบที่อยู่ๆก็โดนขโมยหอมแก้มซะงั้น!!

.


.
.
.

"นายน่ารักจะตายจะเป็น ซาดิสต์ไปได้ยังไงล่ะ..."



โอ๊ย



ใครก็ได้



ช่วยปาร์คซังฮยอนออกไปจากตรงนี้ที!!!!




.
.
...











////


"พี่จีโอ แล้วพี่จุนกะ ดุงๆอะ"

"ไม่รู้สิ เมื่อกี้ก็บอกชอนดุงไว้แล้วว่ามีซ้อมตต่อนะ"

โครม!

"เอ้า! ชอนดุงใจเย็น!!! เป็นไรไปเนี่ย"

"ปะ...เปล่าครับ"

"เฮ้ยไอ้จุน น้องมันเป็นไรวะ"

"หือ....สงสัยจะไม่สบายมั้ง"

"แล้วมึงเป็นบ้าไรวะยิ้มอยู่ได้ น้องไม่สบายก็มาดูแลน้องสิวะ"








"อืม...........โอเค เดี๋ยวชั้นดูแลชอนดุงเอง"







"ไม่เป็นไรครับ!!!!!!!!!!!!!!!!!"














fin


-----------



กริ๊ดดดด ฟิคผีบ้าจ่ะ
It's me ขอเวลาหน่อย พอดีทำไฟล์ตอนต่อหาย ขอไปคุ้ยที่แบคอัพก่อนนะ

จริงๆคือน้องมันกริ๊ดอิจุนแต่คิดมากไปเอง
ส่วนมาโซซาดิส แค่ลองคิดเล่นๆว่าน้องมันจะเป็นซาดิสได้มั้ย สรุปคือแกล้งน้องไม่ลง55555

 

 

 

S*(mile)joon 011

posted on 30 Jun 2010 00:17 by smilejoon

 

 

 

อะแหนะ คิดว่าจะมาต่อฟิคแล้วชิมิ

 

(โดนตบ)

 

 

 

ยังไม่เสร็จค้าาาา

 

 

ไม่ค่อยมีเวลาเขียน ครั้นจะแอบนายเขียนตอนอู้งานก็ไม่มีสมาธิ

 

ที่สำคัญ นุ้งต้นข้าว ยังไม่ได้เม้นด้วย

ที่เขียนเรื่องนี้เพราะนุ้งต้นข้าวยุไปมากันเอง นะเนี่ย555

 

 

คาดว่าจะดองนะเคอะ จะพยายามไม่ทำดองให้เน่าไปนะเคอะ 555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 -----

 

edit

 

 

เอิ่มดูแล้วแบบอย่างสิงร่างเจ๊มิยอนมากเจ้าค่ะ55555

 

แต่จะพิศาลมากกว่านี้นะ แต่ตอนจบไม่ไหวจะฮานะจ๊ะ

 

55555555555555555555

 

 

 

 

 

 

 

 

[SF]It's me..#1

posted on 21 Jun 2010 02:40 by smilejoon

 

Title: It's me..
Status: Short fic
Fandom: MBLAQ
Pairing: LeeJoon x Chondoong
Author: S*(mile)Joon
Rate : PG


note: ฟิคเรื่องแรกหลังจากไม่ได้เขียนมาประมาณเกือบสามปีได้ แปลกๆว่ะ55555
อีกอย่าง....ยังไม่ได้ตรวจคำผิด บานเลยอะ555555 เอาเหอะไว้จะรีไรท์ใหม่นะก๊ะ นุ้งต้นข้าวววว
เพราะมึงมากิ๊ดเอ็มบือแร๊กกะกรู เรามาเขียนอ่านกันอยู่สองคน ชิมิ555

 

 

 

It's me..
by S*(mile)Joon








ไม่เคยสนใจใคร

 

 

สนใจแต่ตัวเอง

 

เพราะ"อีชางซอน"เป็นคนแบบนี้.........



"ผมทำไม่ได้..."คำพูดสุดท้ายของ คิมซังแบ ก่อนที่เจ้าตัวจะก้าวออกจากการเป็นเด็กฝึกที่ JTUNE Entertainment


ทั้งๆที่ข่าวก็ออกไปแล้วว่าอีกแค่ไม่กี่เดือนพวกเราก็ได้เดบิวแล้ว ชื่อสามารถชิกในวงที่จะได้เดบิวในฐานะศิลปินที่ "เรน" เป็นโปรดิวเซอร์ เพราะ จองจีฮุน ศิลปินที่มีชื่อเสียงมากขนาดนี้ ลงมือมาบริหารด้วยตัวเอง และ มันก็ถูกนำเสนอออกไปแล้ว ว่าวงที่เขาจะลงมือโปรดิวซ์ด้วยตัวเองที่ชื่อ'MBLAQ' จะมีสมาชิกทั้งหมด5คน และชื่อสมาชิกได้ถูกระบุอย่างชัดเจนไปแล้ว มันแน่นอนที่ต้องถูกจับตามมอง


มันก็เรื่องของเค้าถ้าเค้าอยากจะทิ้งทุกอย่างที่พวกเราทำมา



แต่อีชางซอนไม่สนหรอก....



ไม่เห็นจะเป็นอะไร แค่4คนก็เดบิวได้......



แต่พี่จีฮุนดูเหมือนเค้าจะไม่ได้คิดอย่างนั้น

 

 

 

 

 

.
.
.

 

 

 

วันนี้ก็เหมือนทุกวันที่ต้องมาซ้อมเต้นในห้องเดิมๆ บรรยากาศเดิมๆ ของชีวิตเด็กฝึกที่ใกล้จะได้เดบิว อาจจะต่างไปบ้างนิดหน่อยก็ตรงที่ พี่ครูสอนเต้น เดินเข้ามาพร้อมกับพี่จีฮุน และ"เด็กหนุ่ม" ตัวบางท่าทางกลัวๆกล้าๆอีกคน


"นี่คือ ปาร์คซังฮยอนมาจาก Leon ต่อไปนี้จะมาเป็น เด็กฝึกที่นี่อีกคนหนึ่ง ยังไงขอให้ทุกคนช่วยกันดูแลด้วย"
พี่จีฮุนแนะนำเพียงแค่นั้น ก่อนที่ศิลปินและผู้บริหารหนึ่งเดียวของที่นี่จะออกไปพร้อมกับครูสอนเต้นโดยไม่ได้ให้เหตุผลอะไรตามมาเลย ทิ้งเจ้าคนใหม่ไว้กับพวกเรา


 

 

อีชางซอน..... ก็แค่ถูกขัดใจ


 

 

ทั้งๆที่พี่จีฮุนเคยให้ข่าวออกไปแล้วว่าพวกเราใกล้จะเดบิวในอีกไม่กี่เดือน ถึงซังแบจะไม่อยู่แล้วแต่การที่"เด็กนี่"ที่มาร่วมฝึกกับพวกเรามันหมายความว่า "วง"ของผมจะมีสมาชิกกลับมาเป็น5คน เหมือนเดิมแล้ว

 

 

น่าหงุดหงิด....



"สวัสดี ผม ชอลยง!" เสียงน่ารำคาญเริ่มอีกแล้วหมอนี่ไม่เคยอยู่นิ่งๆ บางทีก็ทำตัวน่ารำคาญ เจ้านี่เข้ากับคนอื่นง่ายสุดในบรรดาพวกเราทั้งหมด ถ้าให้เทียบก็เหมือน หมาพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเว่อร์ที่รักเด็กเป็นพิเศษนั่นแหละ
จู่ๆก็เดินไปทักเจ้าเด็กใหม่นั่นก่อนใคร


"ได้ยินว่านายเป็นน้องชาย ซันดารา จริงเหรอ!" ชอลยงพูดไม่หยุด และมันก็น่ารำคาญมากขึ้นทุกที


"นายหน้าเล็กจัง....น่าอิจฉานะเนี่ย ฮ่าๆๆ"คราวนี้แม้แต่พี่บยองฮีก็ด้วย
แต่พี่แกก็ใจดีกับทุกคนอยู่แล้ว พอเจ้าเด็กใหม่ได้รับการต้องรับอย่างดี ยิ่งทำให้รู้สึกว่า ไม่ถูกชะตา กับเด็กนี่มากขึ้นเท่านั้น

 

 

 

อีชางซอน ก็แค่หงุดหงิด.....

 

 

 

เด็กนี่ มันมีดีขนาดนั้นเลยหรือไง พี่จีฮุนถึงได้ทำกับพวกเราแบบนี้ จู่ๆก็จะได้เดบิวในไม่กี่เดือนน่ะเหรอ หรือแค่เพียงจุดขาย "น้องชายของซันดารา ปาร์ค วง2NE1"แล้วที่ต้องฝึกกันมาเป็นปีๆนี่มันไร้ประโยชน์อย่างนั้นเหรอ

 

 

 

อีชางซอน "ไม่ชอบ" เด็กนี่......



.
.
.
.
.
.

 

อีกหนึ่งสามอาทิตย์จะเดบิวแล้ว ตารางซ้อมแน่นจนแทบจะคลานออกจากบริษัทเกือบทุกวัน แต่ช่วงนี้พี่จีฮุนต้องเตรียมทัวร์คอนเสริททำให้ พอจะมีเวลาหายใจได้บ้าง แต่ไม่ใช่จะมีเวลามากนัก ทางเลือกที่มานั่งชิวๆที่ห้องซึงโฮมันก็ไม่เลว

บ้านหมอนี่ใกล้บริษัทที่สุดแล้ว แถมพ่อแม่ซึงโฮยังใจดีมาก อีชางซอน พูดได้เต็มปากว่าคนที่บ้านของซึงโฮ รักชางซอนทุกคน เป็นที่เอ็นดูของคนทั้งบ้าน

มันก็คล้ายๆกับที่"เจ้าเด็กนั่น"เป็นที่เอ็นดูของคนทั้งบริษัทนั่นแหละ แค่อาศัยลูกอ้อนนิดหน่อยก็เท่านั้นเอง เรื่อง"ลูกอ้อน" หรือ"ตอแหล" อีชางซอนก็ไม่แพ้ใครหรอกนะ ก็เวลาอยากได้อะไรก็ต้องใช้ลูกตอแหลเข้าว่าบ้างในบางครั้ง


แต่ ซังฮยอน บางทียังไม่ได้ทำอะไร ใครๆก็เอ็นดูไปหมด


พี่บยองฮีก็ใจดีกับทุกคนไม่เว้น"เด็กนี่"
เจ้าลูกหมาเส้นใหญ่ชอลยง ก็รุ่นเดียวกัน ติดกันแจไปเลย
ซึงโฮที่มีตำแหน่งหัวหน้าค้ำคอ ยังไงก็ต้องคุยกันอยู่แล้วสินะ

 บางทีมันน่าหงุดหงิดที่ ต้องมีเจ้านั่น ลอยมาอยู่ในความคิดบ่อยๆ...
นี่อีชางซอน กำลังอิจฉา??? ไม่หรอก....อิฉจาเจ้านั่นน่ะนะ คงไม่ใช่หรอก คงเป็นอย่างอื่นมากกว่า.....

 

 

"เฮ้ย ชางซอน แกไม่ไปห้องซ้อมนี่ไม่เท่าไหร่ว่ะ ไปหลบที่หอยังไม่ทุเรศเท่ามาหลบห้องกูนะ..."
ซึงโฮเปิดประตูห้องมาก็บ่นนำมาก่อนที่จะเข้ามาครบทั้งตัวซะอีก


"...ยังไงวะ"


"ยังมีหน้ามาถามอีก นี่ก็ห้องกู บ้านก็บ้านกู..." เออแฮะ จริงของมัน บ้านมันนี่นา


"แม่นายยังไม่เป็นว่าอะไรเลยนะเว้ย...."คงเถียงกันอีกยาวไหนๆซึงโฮมันด่ามาแล้วก็เปิดคอมมันเล่นเลยละกัน


"ชางซอน...มึง.....แล้วมึงจะเปิดคอมกูขอซักคำเป็นป่าววะ....อ๋อ....กูลืมไปแม่กูรักมึงทำอะไรไม่ต้องเห็นหัวกูแล้ว"

 

มันไม่หยุดง่ายๆแน่ๆ อย่าให้ซึงโฮเริ่มบ่น มันจะไม่หยุดง่ายๆ นิสัยจู้จี้จุกจิกไม่รู้เอามาจากที่ไหน มันก็เหมือนตอนแรกคิดว่าพี่จีฮุนจะเลือกพี่บยองฮีเป็นหัวหน้าวงแล้ว แต่มาเลือกหมอนี่แทน บางทีเพราะเรื่องชอบจุกจิกแล้วก็เอาจริงเอาจังล่ะมั้ง พี่จีฮุนถึงเลือกซึงโฮ ทั้งที่พี่บบยองฮี มีประสบการณ์มาก่อน


"นี่มึงกลับมาบ้าน แล้วคนอื่นล่ะ..."เปลี่ยนเรื่องก่อนที่มันจะสวดอีกยาว


"เออ..... ว่าจะบอกพอดี พี่บยองฮี ชวนไปหาอะไรกินแถวๆอับกูจอง มึงจะไปมั้ย"


"ตอนนี้?...."


"เออ.... ก็กูกลับมาเปลี่ยนชุด...แล้วพอดีมึงก็อยู่นี่พอดี ไปดิมึง กูรู้มึงเบื่อๆ ... อย่ามาเล่นตัว..."
นอกจากกวนตีนแล้วหมอนี่มันอ่านเกมขาดมาก ท่าทางจะสนิทกับมันมากไป ยังไม่ได้พูดก็รู้ดีไปหมด แต่สรุปคือตอนนี้คงต้องเซฟเกมก่อน เดี๋ยวสิจุดเซฟอยู่ไหน


.
.
.
.



อันที่จริงย่านนี้ พวกเรามาด้วยกันบ่อยๆสมัยก่อน แต่นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่มากกับเจ้าเด็กใหม่นั่นด้วย ร้านพิซซ่าร้านประจำของพี่บยองฮี ในเวลาค่ำๆแบบนี้คนไม่ค่อยมากนัก แถมอาศัยเส้นของพี่บยองฮีก็นั่งกันได้อีกนาน ก็ได้ยินมาบ้างว่าเจ้าของร้านเป็นกิ๊กเก่าของพี่แก ....พี่บยองฮีร้ายใช่เล่น ได้ยินมาหลายทีอยู่ว่าพี่แกเป็นเสือผู้หญิงมาก่อน ท่าจะจริงนะ


"อะไรนะๆๆ คราวที่แล้วสั่งอะไรนะๆๆ" เหมือนเดิมเจ้าหมาใหญ่ชอลยง เริ่มโวยวายเอะอะ จนพี่บยองฮีต้องรีบบอกชื่อรายการอาหารแทนเจ้านี่ก่อนที่ร้านอาหาราจะกลายเป็นตลาดสด


"ชอนดุงๆ ลองสปาเก็ตตี้ คาโบนาราสิ ของที่นี้เป็นเมนูแนะนำประจำร้านเชียวนา" ขาประจำร้านนี้แนะนำเสร็จสรรพ คงอร่อยจริงตามที่ว่ามา


ชอนดุงคือชื่อใหม่ของ ซังฮยอน ที่ความหมายก็คล้ายกับที่มาของเจ้านี่ จู่ก็มา มาเหมือน สายฟ้า....ก็เข้ากันดีกับเจ้านั่นซะเหลือเกิน อันที่จริงพอได้ร่วมฝึกกับซังฮยอน เจ้านี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ตอนนั้นก็ยอมรับว่าไม่พอใจที่อยู่ๆจะมีคนใหม่เข้ามา วันนั้นก็เลวเหวี่ยงไปบ้างนิดๆหน่อย ก็แค่ไปพังเครื่องDSของเจ้าชอลยงซะเละเท่านั้นเอง เจ้านั่นมีPSPด้วย แค่ไม่ได้เล่น cooking mama คงจะเป็นไรหรอก เจ้าหมาใหญ่นั่นก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วยนิ



"ชอนดุงๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ ต้องเรียกให้ชิน ฮ่าๆๆๆ อย่าลืมเรียกชั้นว่า บังมีร์นะ ฮ่าๆๆๆๆๆ"หมาใหญ่ยังไงก็ยังคงเป็นหมาใหญ่ ดูหลั่นล้าตลอดเวลามีคนเล่นด้วย


"อีกไม่กี่วันจะได้เดบิวแล้ว ตื่นเต้นว่ะ..." ยังซึงโฮ พูดเบรกมาแบบนี้เล่นเอาหมาใหญ่เงียบเลยทีเดียว


"เห้ยพี่...อย่าบิ๊วๆ มันก็ตื่นเต้นกันหมดแหละ" บังมีร์รีบค้าน


"แต่คนที่น่าจะตื่นเต้นน้อยสุดน่าจะเป็น พี่บยองฮีป๊ะ..." ใช่รายนี้น่าจะเป็นแบบนั้น เคยเดบิวมาแล้วนี่ไม่น่าตื่นเต้นมากนัก


"พวกแกอย่าลืม..........ตอนนั้นชั้นไม่ได้เต้นนะเว้ย...." พี่บยองฮีเรียงเสียงฮาจากคนทั้งโต๊ะได้ทันที


"ชอนดุงล่ะ...ว่าไง" เจ้าตัวสะดุ้งน้อยๆ เพราะส่วนมากเวลาที่พวกเราคุยกันหมอนี่ก็ได้แต่ฟังเงียบๆ ไม่ค่อยได้มีส่วนร่วมอะไรมากนัก


"ก็....ครับ"พูดน้อยเหมือนเดิม


"พี่ว่าคนที่ชิวสุดน่าจะเป็นเจ้าชางซอนนะ...โดดซ้อมบ่อยนะช่วงหลัง ฮ่าๆๆ"พี่บยองฮีกลับมาแขวะได้แนบเนียนมาก


"ต้องเรียกอีจุน สิพี่บยองฮี" เจ้ามักเน่ค้าน


"งั้นนายก็ต้องเรียกชั้นว่า จีโอ ด้วยดิ"


"นี่จะเล่นรียกชื่อใหม่กันอีกนายมั้ยเฮอะ...." ซึงโฮพูดด้วยน้ำเสียงติดรำคาญเล็กๆ


"พี่ซึงโฮ อิจฉาอะสิกิ๊วๆ ไม่มีชื่อใหม่กะเค้า" มันเน่วอนบาทาอีกแล้ว หาเรื่องเจ็บตัวตลอด



เสียงบทสนทนาไร้สาระก็ดำเนินไปเรื่อยหลายชั่วโมง แล้วก็เหมือนทุกครั้ง ซังฮยอนก็เอาแต่นั่งฟัง ยิ้มบางๆเวลาใครเล่าเรื่องตลก หรือตอนชอลยงโดนซึงโฮเล่นงานก็แค่หัวเราะเบาๆเท่านั้น พูดน้อย...

 

อีชางซอนไม่เคยเห็น ซังฮยอนเล่าอะไรให้ฟังเหมือนคนอื่นๆ หรือบางที ซังฮยอนอาจจะ ไม่ได้เป็นคนเงียบ

แต่เพียงเพราะว่าที่ ซังฮยอนเงียบ เพราะมีอีชางซอน อยู่ด้วย......

.
.
.
.
.

 

 

 

อีกหนึ่งอาทิตย์พวกเราจะได้เดบิวที่คอนเสริตของพี่จีฮุน วันนี้พวกเราต้องมา fiiting ชุดสำหรับถ่ายขึ้นปกอัลบั้มและ ชุดที่จะใช้ในการเพอฟอร์ม

ไม่เสียทีที่พี่จีฮุน บอกให้เล่นเวท ได้ใช้งานซะทีก็งานนี้ เริ่มด้วยชอลยงและซึงโฮ เจ้าชอลยงที่เคยเป็นเนทไอดอลมาก่อน ก็สบายๆ น้องสาวเซเลบไอดอลโกอึนฮา ก็ผ่านไปได้อย่างไม่มีปัญหา

พี่สาวสไตลิสกำลังสาละวนกับเสื้อแปลกๆที่โชว์หน้าท้องจนเกินไป ใช่ต้องพูดแบบนี้แหละจนเกินไปเพราะว่ามันแหว่งซะจนอาจจะไม่ใช่เสื้อแล้ว แค่ เอาไว้คลุมช่วงบนตัวได้เท่านั้นแหละ ของคนอื่นก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้เท่าไหร่ ของพี่บยองฮี มีขนนกประหลาดๆอยู่ที่ไหล่ น่าตลกชะมัด นับว่าซึงโฮกับชอลยงได้ชุดที่ธรรมดาสุดแล้วล่ะ เท่าที่สำรวจตอนนี้

มองนู่นมองนี่ไปซักพักพี่สาวที่จับแต่งตัวก็ไล่ไปให้สแตนบายรอถ่ายต่อจาก ซึงโฮ ที่ตอนนี้ใกล้จะเสร็จแล้ว พอดีกับที่พี่สาวสไตลิสเรียกซังฮยอนมาแต่งตัว




อีชางซอนแค่บังเอิญหันไปเห็นพอดีเท่านั้น....


มันต้องเป็นแบบนั้น ใครตั้งใจจะไปจ้องกัน....


ก็เพิ่งรู้ว่า ซังฮยอนมีผิวที่ขาวมากแบบนั้น...


เอวก็เล็กแค่นั้น....


เหมือน...ผู้หญิง...




แทบจะตบหัวตัวเองให้หงายหลังไป บ้ารึเปล่า!!!!ซังฮยอนเป็น "ผู้ชาย"เหมือนกันนะเว้ย!!!!!!!
ที่สำคัญกว่านั้น...ใจเต้นแปลกๆนี่มันอะไร!!!!



เหมือนระฆังช่วยชีวิตอีชางซอนดังขึ้น เพราะพี่ช่างภาพตะโกนเรียกให้ไปถ่ายรูปต่อจากซึงโฮพอดี ตอนนี้ อีชางซอนต้อง สงบใจเพื่อที่จะต้องถ่ายภาพออกมาให้ดีที่สุด ท่องกับตัวเองไปอย่างนั้น เอาเข้าจริงก็ไม่ได้ง่ายนัก ซึ่งปกติแล้วแค่ถ่ายแบบอะไรก็เคยผ่านงานแบบนี้มาบ้าง แต่สภาพจิตใจมันไม่ได้เหมือนตอนนี้พยายามบังคับสีหน้าท่าทางตัวเองให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด แล้วมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี และพีบยองฮีก็มารับช่วงถ่ายต่อไป

พี่สาวสไตลิสรีบออกมาดึงตัวให้ไปเปลี่ยนชุดต่อไป มันก็พอดีที่ซังฮยอนแต่ตัวเสร็จและนั่งรออยู่ข้างๆ ชุดของซังฮยอนไม่ได้ต่างไปจากของชางซอนเท่าไหร่ เพราะบางทีมันก็ไม่ได้สามารถเรียกได้ว่ามันคือเสื้อได้เต็มปาก เสื้อบ้าอะไรมีแค่ซีกซ้ายซีกเดียว!!!!

 

นั่นก็ทำให้อีชางซอนรู้สึกแปลกๆอีกครั้ง ผิวเนื้อที่ขาวเปล่งปลั่งตัดกับสีเสื้อที่เป้นสีดำอย่างชัดเจน ชวนมองมากขึ้นไปอีก

 

ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ชอบใจกับชุดนี้ซักเท่าไหร่


"นูน่าๆ...ชุดอื่นที่โป๊น้อยกว่านี้ไม่มีเหรอ..."เป็นประโยคยาวกว่า คำว่า"ครับ" หรือ "อือ" ที่อีชางซอนได้ยินจากคนข้างๆเป็นครั้งแรก


"ไม่มีหรอก เพราะชุดนี้ มีนายใส่ได้แค่คนเดียว...จะแลกกับคนอื่นไม่มีใครใส่ได้" พี่สาวสไตลิสอธิบายไปมือก็พลางเสือกชุดไปเรื่อย


"ตอนแรกจะให้ มีร์ ใส่แต่ เจ้าเด็กนั่นตอนนี้คงใส่ได้แค่ชุดนั้นน่ะ"คำตอบที่ไม่ได้ช่วยซังฮยอนเท่าไร่ แต่พี่สาวก็พูดให้รู้ว่าอตอนนี้ บังชอลยงนี่จะมีปัญหาเรื่องน้ำหนักซะแล้ว


ซังฮยอนทำหน้าไม่ค่อยถูกเมื่อ ดันหน้าหน้ามาสบตากับอีชางซอน พอดิบพอดี
ให้มันได้อย่างนี้ คงรังเกียจที่จะคุยกับอีชางซอนคนนี้สินะ ที่กับคนอื่นพูดได้อย่างนั้นรึ...

.
.

 

 

อีชางซอนกำลังเป็นอะไร....

.
.
.
.








เวลานี้ทุกคนดูเครียดกันหมด ไม่เข้าใจเลยอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เครียดอะไรนักหนา
จะว่าไปไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เครียดเลยมันก็เปล่าหรอก แต่ให้มาประสาทเสียแบบ ชอลยงนี่มันก็เกินไป อ่อ ลืมไปว่าปกติของเจ้านี่ก็ไม่ปกติอยู่แล้ว

 

 "โอ๊ยยยย...." โอดครวญระลอกที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน

 

แต่ก็พอเข้าใจว่าอีกสามชั่วโมงต้อง ขึ้นเพอฟอร์มแรก แถมครั้งแรกดันเป็นคอนเสริตของพี่จีฮุน คนมันน้อยๆซะเมื่อไหร่ แต่บางทีมันก็น่ารำคาญไปหน่อยเหมือนจะบิ๊วให้คนอื่นสติแตกตามไปด้วย



"หยุดซะทีเถอะ ชอลยง...."เป็นซึงโฮที่ทนไม่ได้ปรามเจ้ามักเน่ซะก่อน ก็ดีไม่อย่างนั้นชอลยงอาจจะเจ็บตัวก่อนก็ได้


"ใครเห็นซังฮยอนบ้าง....หายไปไหนไม่รู้"พี่บยองฮี เดินเข้ามาในห้องแต่งตัวหลังจากที่หายไปซักพัก

 

บ้าจริงต้องขึ้นแสดงในอีกไม่กี่ชั้วโมงอย่ามาทำตัวมีปัญหาตอนนี้กันได้มั้ย


"เดี๋ยวชั้นออกไปหาเอง..." ก็ไม่รู้ว่าตอนพูดคิดอะไรรึเปล่า แต่ดันโพล่งออกตัวว่าจะออกไปตามหาเจ้านั่นซะแล้วก็ต้องทำตามนั้น


Olympic stadium ก็ไม่ไม่ได้เล็กๆจะเริ่มจากตรงไหนดี ไม่น่าจะไปไหนไกลกว่าห้องแต่งตัวมากนัก อีชางซอนพยามเปิดดูทุกห้องที่สามารถเปิดได้ ไล่ไปทีละห้องจนแล้วก็มาถึงห้องสุดท้ายก็ไม่เจอ พอเดินมาสุดทางก็เจอประตูทางหนีไฟ ในตอนแรกก็เกือบจะเดินกลับมาทางเดิมแล้ว แต่พอดีได้ ยินเสียงคุ้นหู ลอดออกมาจากหลังประตูพอดี


"ครับพี่ ผมจะพยายาม...." คุยกับใครกัน


"ใช่ครับ...พี่น่าจะมาดูนะเนี่ย...ตอนพี่เดบิวผมยังแอบไปเชียร์เลยนะ..." พี่งั้นเหรอ.... ซานดารางั้นสิ


"ฮ่ะๆๆ ล้อเล่นอะ... แค่นี้นะผมต้องรีบไปแล้ว...พี่ก็พยายามเข้านะ...."


"ครับ....รักพี่ครับ"
ซังฮยอนพับฝาพับโทรศัพท์ลง พร้อมกับดันประตูหนีไฟเปิดออกมาพบกับคนที่ไม่คาดหมาย ก็เลยทำหน้าประหลาดๆอย่างนั้นสินะ


"ออกมาโทรศัพท์ทำไมไม่บอก ใครไว้ก่อน ไม่คิดว่าชาวบ้านเค้าจะเป็นห่วงรึไง"


"ผม...........ขอโทษ..." ท่าทางสำนึกผิดดูของเจ้านี่แล้วมันรู้สึกแปลกๆยังไงบอกไม่ถูก


"เมื่อกี้นี้คุยกับใคร พี่สาว?"ถามหยั่งเชิงไปอย่างนั้น นอกจากจะทำหน้าเหวอๆปนเคืองๆ คงไม่พอใจที่มาแอบฟังสินะ ก็ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังหรอกนะ
.
.
.

ก็เคยบอกไปแล้วใช่มั้ย



ว่า



อีชางซอนเป็นคนสันดานเสีย.....

.
.
.
.





"พี่สาวนาย วันหลังก็แนะนำให้รู้จักบ้างนะ"

.
.


"สวยขนาดนั้น มีแฟนรึยังนะ ยังไงนายก็ช่วยเป็นพ่อสื่อให้บ้างนะ ฮ่ะๆๆๆ"




.....



TBC